حروف اضافه

کلماتی که رابطه مکان، زمان و منطق را توصیف می‌کنند

قاعده

حرف اضافه در آلمانی فقط معنی اضافه نمی‌کند؛ تعیین می‌کند اسم بعد از آن در چه حالتی بیاید. سه گروه وجود دارد و دانستن اینکه هر حرف اضافه در کدام گروه است، بیشترِ کار را انجام می‌دهد. همیشه Dativ: mit، nach، bei، seit، von، zu، aus (و همچنین außer، gegenüber). همیشه Akkusativ: für، um، durch، gegen، ohne، bis. دوحالته: in، an، auf، über، unter، vor، hinter، neben، zwischen. این‌ها برای مکان (wo? — کجا بودن) Dativ می‌گیرند و برای جهت (wohin? — به کجا رفتن) Akkusativ. آزمون ساده برای دوحالته‌ها: آیا چیزی از جایی به جای دیگر حرکت می‌کند؟ اگر بله، Akkusativ. اگر فقط جایی قرار دارد، Dativ.

اشتباه رایج فارسی‌زبان‌ها

در فارسی حرف اضافه هرگز کلمهٔ بعدش را تغییر نمی‌دهد — «با ماشین»، «در خانه»، «به مدرسه» همگی اسم را دست‌نخورده می‌گذارند. در آلمانی حرف اضافه وارد عبارت اسمی می‌شود و حرف تعریف را بازنویسی می‌کند: mit DEM Auto، in DER Stadt. پس حرف‌های اضافه را تک‌کلمه‌ای حفظ نکن. آن‌ها را جفتی یاد بگیر — «mit + Dativ» — همان‌طور که یک فعل مرکب را یاد می‌گیری.

آلمانیفارسیمثال
fürبرایDas ist für dich. این برای توست.
bisتاIch arbeite bis acht Uhr. من تا ساعت هشت کار می‌کنم.
inدرIch komme in zwei Stunden zurück. دو ساعت دیگر برمی‌گردم.
ausازIch komme aus Berlin. من اهل برلین هستم.
mitباSie spielen mit einem Hund. آنها با یک سگ بازی می‌کنند.
nachبه/بعد ازIch fahre nach Genf. من به ژنو می‌روم.
aufرویDas Buch liegt auf dem Tisch. کتاب روی میز است.
überبالای/دربارهDas Flugzeug fliegt über den Berg. هواپیما از بالای کوه پرواز می‌کند.
dannسپسIch gehe dann mal los. پس من دیگر می‌روم.
vielleichtشایدVielleicht komme ich morgen. شاید فردا بیایم.
auchهمچنینEr hat auch viel Talent. او همچنین استعداد زیادی دارد.
nichtنه/نیستMein Name ist nicht Hendrik. اسم من هندریک نیست.